George Weah (1966)

George Manneh Oppong Ousman Weah (1 oktober 1966) werd een topspits door te spelen bij onder andere AS Monaco, Paris Saint-Germain, AC Milan, Chelsea, Manchester City en Olympique Marseille.

Weah werd als speler van AC Milan, Wereldvoetballer van het jaar, de eerste Afrikaan die deze prestigieuze prijs kreeg. Datzelfde jaar won Weah ook de prijs voor Afrikaans voetballer van het jaar. Deed in oktober 2005 mee aan de presidentsverkiezingen in Liberia en had vooraf de beste papieren in handen. Uiteindelijk moest hij het afleggen tegen Ellen Johnson-Sirleaf.

Weah speelde voor Paris Saint-Germain, Chelsea FC, Monaco, Manchester City en AC Milan en was international voor Liberia en speelde daarvoor 60 interlands en scoorde daarin 22keer.

Weah tekende op 15 mei 1995, op dat moment speler van Paris Saint Germain, in Cannes een tweejarig contract bij AC Milan. De clubs bereikten laat in de avond overeenstemming over de transfersom, die tussen de 10 en 15 miljoen gulden zou hebben gelegen. Zijn verbintenis bij de Parijse club liep af in 1996. Met het aantrekken van Weah anticipeerde AC Milan op het nakende afscheid van de chronisch geblesseerde Marco van Basten.

Weah kondigde in 2002 zijn afscheid aan van de internationale voetbalvelden. Hij was toen 35 jaar oud en stond onder contract bij Al-Jazira Club uit de Verenigde Arabische Emiraten. “Dit is zeker het einde”, zei hij na de 1-0 nederlaag die Liberia leed tegen Nigeria bij het Afrikaans kampioenschap voetbal 2002.

Een mooie anekdote over Weah is Ali Dia: Premier League-club Southampton, met onder meer Matthew Le Tissier in de gelederen, liet de aanvaller een contract ondertekenen nadat manager Graeme Souness een telefoontje had gekregen van topspits George Weah, destijds uitkomend voor AC Milan en uitgeroepen tot Wereldvoetballer van het Jaar. Volgens de beller, die Weah helemaal niet bleek te zijn, was Dia het neefje van de Liberiaanse grootheid en had hij gespeeld voor Paris Saint-Germain en voor de nationale ploeg van Senegal. Niets van dit bleek op waarheid te berusten, maar na een korte stageperiode wilde Souness een dergelijk buitenkansje niet laten liggen en kreeg hij een contract voor één maand.

Dia speelde in die maand één wedstrijd voor Southampton. Tegen Leeds United (2-0 verlies) verving hij na 32 minuten Le Tissier, om vervolgens zelf in de tweede helft weer gewisseld te worden voor Ken Monkou. Dia bleek het niveau absoluut niet aan te kunnen en werd daardoor snel ontmaskerd en zijn contract werd na twee weken ontbonden. Dia heeft altijd ontkend het ‘belletje van Weah’ te hebben verzonnen en geen idee te hebben ‘wie de beller nou was’. Opnieuw bleek Dia te liegen, want later werd bekend dat het om een voormalig studiegenoot ging die het telefoontje pleegde en zich voordeed als Weah.

(Foto: Wikipedia)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.