Lee Payne (1966)

Lee Payne (12 december 1966) was een Engelse linksbuiten die in de jaren ’90 publiekslieveling werd bij Veendam. Hij stond in Nederland ook onder contract bij Emmen.

Via Luton Town, Hitchin Town en Barnet kwam Payne in 1988 terecht bij Newcastle United, waar hij kandidaat was om Chris Waddle op te volgen als linksbuiten. Hij slaagde echter niet bij de Magpies en tekende een contract bij derdedivisionist Reading.

Mede op advies van Rob McDonald, die op dat moment bij Veendam speelde en eerder bij Newcastle al collega was van Payne, vertrok de linkspoot in 1990 naar de Langeleegte. Hij werd met een privé-vliegtuig van Schiphol opgehaald en sprak in het toenmalige Nieuwsblad van het Noorden direct zijn ambities uit: “Met Veendam wil ik weer promoveren naar de Eredivisie en een contract tekenen bij Ajax of Liverpool”. Hij was liefhebber van het Nederlandse voetbal, waar hij dacht goed te passen als vleugelspeler.

En dat bleek te kloppen. Payne groeide in de Veenkoloniën direct uit tot een publiekslieveling in het team waar destijds ook spelers als Sape Hoekstra, Henk de Haan, René Alberts, talent Gerard Wiekens, Lowie Piebes, Grads Fühler en wijlen Wim Sterken deel van uitmaakten. Payne, mooie actie, onvoorspelbaar, snel, sympathiek, scoorde in 32 competitiewedstrijden twaalf keer en leverde vele panklare assists. Ook werd hij direct speler van het jaar aan de Langeleegte en speelde zich in de belangstelling van diverse clubs, waaronder Roda JC en PSV.

Mede vanwege een liesblessure kwam het niet tot een transfer naar Kerkrade of Eindhoven. Payne tekende een contract bij Emmen, dat ongeveer 400.000 gulden voor de flankspeler neerlegde, nog steeds een recordtransfer voor de Emmenaren. De nieuwe Veendam-trainer Theo Verlangen baalde van het vertrek van zijn sterspeler, maar zag in dat de inkomsten (toen al) hard nodig waren om de financiële balans van club in stand te houden.

Een succes werd zijn verblijf aan de Meerdijk echter niet. Payne speelde slechts één seizoen in Emmen. Daarna keerde hij weer terug naar Engeland om voor de amateurs van Gateshead te spelen. Daarna speelde hij in het seizoen 1994/95 ook nog enkele wedstrijden voor Veendam, maar door een knieblessure speelde hij slechts zes wedstrijden. Lee Payne beëindigde zijn carrière in 1996. Op dit moment is hij Football Agent in zijn geboorteland.

De grootste Lee Payne-fan is ongetwijfeld Veendam-supporter Willie Sagel. Hij vernoemde zijn zoon zelfs naar de Engelsman. “Lee Payne was niet alleen een fantastische voetballer, hij was ook een heel sociale jongen”, vertelt Sagel. “Hij was altijd heel enthousiast naar de supporters, maakte vaak een praatje. Ik kwam in die tijd vaak naar de training kijken als 12-jarig jochie, hij vroeg altijd even hoe het ging en of ik zelf nog had gevoetbald”.

Sagel voetbalde destijds bij Wildervank en nodigde Payne ooit uit voor een kampioenswedstrijd van zijn jeugdelftal. Ondanks de stromende regen kwam de Engelsman gewoon kijken bij zijn fan. Sagel: “Dat tekent het karakter van Payne. Ik vind het nog steeds bijzonder hoe hij met supporters omging, zo gewoon. Of dan stond ik op de bus te wachten, kwam hij toevallig voorbij rijden en bood hij me een lift aan.”

Lee Payne paste goed in Nederland, dat even daarvoor het EK had gewonnen. Sagel. “Hij wilde graag in Nederland voetballen, zijn speelstijl paste hier goed. Hij was stijf links, had een mooie actie, was snel en had een goed schot. Hij ging er altijd langs en gaf mooie assists op spelers als Rob McDonald. Hij zag Nederland als een mooie springplank naar de top. Helaas lukte dat niet door zijn blessure, anders had hij het ver kunnen schoppen.”

Sagel zijn adoratie was zo groot dat hij zijn zoon Ruben Lee vernoemde naar de Engelsman: “Ja inderdaad. Als we een dochter kregen dan mocht mijn toenmalige vriendin de naam bepalen, en in het geval een jongetje mocht ik. Ruben komt trouwens van Ruben Schaken, nog zo’n geweldige voetballer die ook bij Veendam heeft gespeeld. Wat Lee Payne ervan vond? Geweldig, hij vond het een hele eer. En het mooie is dat mijn zoontje ook al met links voetbalt! Mijn droom is om hem ooit nog een keer samen met Ruben Schaken en Lee Payne op de foto te zetten.”

Willie Sagel heeft door de jaren heen altijd contact gehouden met Lee Payne: “Af en toe sturen we elkaar nog even een app’je hoe het gaat. Als hij in Nederland is neemt hij altijd even contact met me op. Ook belde hij me of hij nog iets kon doen toen we failliet gingen. Misschien dat hij nog iets kon betekenen als spelersmakelaar, maar toen was het voor Veendam helaas al te laat. De club was niet meer te redden.”

Payne kwam begin 2017 nog in het nieuws nadat hij Cohen Bramall, een ontslagen fabrieksmedewerker bij Bentley, naar Arsenal bracht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *