Manuel ‘Garrincha’ dos Santos (1933 – 1983)

Manuel dos Santos (28 oktober 1933 –  20 januari 1983) was een  kleurrijke en veelbesproken Braziliaanse topper. Alcoholist, seksverslaafd, licht lichamelijk gehandicapt en ook aan zijn geestelijke vermogens werd getwijfeld.

Garrincha, de bijnaam ‘klein vogeltje’ kreeg hij van zijn zuster. Hij kan, samen met Pelé, gewaardeerd worden als één van de beste Braziliaanse voetballers ooit. Of was Garrincha zelfs beter? Hij won in elk geval, nadat Pélé spontaan geblesseerd raakte, ‘in zijn eentje’ met Brazilië de wereldbeker in Chili, 1962.

Binnen de krijtlijnen veranderde Garrincha in een geniale speler. Tussen 1955 en 1966 speelde Garrincha 50 wedstrijden voor het nationale elftal. Met onnavolgbare bewegingen en doelpunten veroverde hij de harten van voetbalfans over de hele wereld. Twee wereldtitels (1958 en 1962) prijken er achter zijn naam. Hij werd topscorer en gekozen als beste speler van het toernooi op het WK van 1962.

Garrincha (Manuel Francisco dos Santos) wordt geboren met een lichamelijke afwijking: zijn rechterbeen buigt naar buiten en zijn linkerbeen is maar liefst zes centimeter korter. Ondanks een zwaar aan alcohol verslaafde vader heeft Garrincha een onbezorgde jeugd. Zijn onnavolgbare voetbaltalent wordt pas opgemerkt door Botafogo als hij een late tiener is.

Opmerkelijk: hij is dan al getrouwd met zijn jeugdliefde en vader van zijn eerste kind. Van 1953 tot 1965 speelt hij voor Botafogo, de club die voor altijd onlosmakelijk met hem verbonden zal blijven. Voor deze club speelde hij twaalf jaar en in 581 wedstrijden scoorde hij 232 keer. Met Botafogo won hij eenmaal het Campeonato Brasileiro en driemaal het Campeonato Carioca. Op zijn veertigste stopt hij. Hij wordt dan voor de eerste keer grootvader en vindt de combinatie opa/profvoetballer ietwat gek.

Na zijn periode bij Botafogo speelde hij nog een aantal wedstrijden voor Sport Club Corinthians Paulista, Flamengo en het Colombiaanse Atlético Junior. In 1969 was er even sprake van dat hij verkocht zou worden aan het Franse Red Star Paris, maar hij tekende nooit een contract. In 1972 sloot hij zijn carrière af bij Olaria.

Op tournee door Europa, met Botafogo, speelde hij in 1959 in Nederland tegen Willem II (winst), Fortuna ’54 (winst) en Feyenoord (verlies).

Zijn privéleven werd getekend door alcohol en affaires met vrouwen. Garrincha veroorzaakte een reeks auto-ongelukken, bijna altijd was er alcohol in het spel. Bij één daarvan verongelukte zijn schoonmoeder.

Met Botafogo en het Braziliaanse elftal reisde hij de hele wereld over. Overal dook hij met vrouwen in bed. Het resultaat: veertien kinderen die officieel zijn erkend. Hij trouwde twee keer. Vooral zijn tweede huwelijk met Elza Soares houdt de gemoederen bezig. Soares is dan één van de bekendste (jazz-)zangeressen van Brazilië, maar de relatie strandt als Garrincha haar in dronken toestand het huis uit slaat.

Zijn hele volwassen leven dronk Garrincha als een bezetene, dat kost hem ook zijn leven. In 1983 begeeft zijn lever het definitief en hij sterft als een mentaal en lichamelijk wrak op 49-jarige leeftijd. Als hij in zijn lijkkist wordt vervoerd van Rio de Janeiro naar zijn geboorteplaats Pau Grande, bewijzen miljoenen mensen langs de weg hem de laatste eer.

Garrincha is nogal eens vergeleken met George Best. In Brazilië wordt daarover geschamperd. De voetballer: Best schitttert nooit op een WK, Garrincha is erbij in 1958, 1962 en 1966. De vrouwenverslinder: Best heeft één kind uit twee huwelijken, Garrincha verwekt veertien (erkende) kinderen bij vijf vrouwen. En triest genoeg dronk Garrincha zich ook tien jaar sneller naar de dood want Best was 59 toen hij stierf.

(Foto: Wikipedia)

 

Eén gedachte over “Manuel ‘Garrincha’ dos Santos (1933 – 1983)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *