Marco van Hoogdalem (1972)

Marco van Hoogdalem (23 mei 1972), debuteerde op zijn vijftiende bij het Gorcumse SVW 1 in de spits (!), haalde het Olympisch elftal, werd tweede met Roda JC in de eredivisie en was twee keer de beste verdediger van Duitsland.

Van Hoogdalem speelde voor RKC Waalwijk, Roda JC en Schalke 04. Twee zware blessures kenmerkten de loopbaan van Van Hoogdalem. Eerst scheurde hij zijn achillespeesblessure af. Kwam daarna nog sterk terug en werd twee jaar uitgeroepen tot de beste verdediger in Duitsland. Na zijn heupblessure en een chronische leverziekte die aan het licht kwam, was het op zijn 35ste einde verhaal. Tot de zomer van 2006 bleef hij bij Schalke onder contract staan, maar spelen deed hij niet meer, omdat de rechter een ontslagverzoek van de club geweigerd had. In totaal kwam Van Hoogdalem tot 376 wedstrijden waarin hij 26 keer scoorde.

In de A1 van RKC scoorde van Hoogdalem aan de lopende band waarop trainer Leo van Veen de aanvaller naar het eerste elftal overhevelde. Trainer van Veen zag van Hoogdalem meer als een verdediger waarop hij al snel een paar linies naar achteren gehaald werd. Hij kende bij de Waalijkers een paar uitstekende seizoenen met als hoogtepunt een zevende plaats in de Eredivisie en daarmee plaatsing voor het intertoto-voetbal in het seizoen 1990-1991.

In 1997 vertrok Van Hoogdalem in het kielzog van zijn trainer Huub Stevens naar de mijnclub uit Gelsenkirchen. De voor Duitsers betrekkelijk onbekende middenvelder had er een lastige start. De eerste drie seizoenen was het voornamelijk wennen. Aan de andere mentaliteit, aan de andere voetbalstijl, aan het niveau. Van Hoogdalem werd zelfs bedreigd door de harde kern. Daarna ging het steeds beter em groeide hij uit tot publiekslieveling. Hij ging meedoen voor de prijzen, getuige zijn palmares: DFB Pokal: 2001, 2002, Liga Pokal: 2005, Uefa Cup: in het succesjaar 1997 en last but not least de Intertoto Cup: 2003, 2004.  

Volgens Van Hoogdalem lijdt hij aan het Schalke virus: “Je kunt dat vergelijken met een ongeneeslijke ziekte, waar geen medicijn tegen te vinden is. Het is een van de mooiste clubs in Duitsland. Bij uitwedstrijden reizen tienduizend fans mee, die hoor je altijd en overal. De mijnen, de mannen die zich soms letterlijk dood hebben gewerkt, de traditie; dat alles belichaamt Schalke 04.”  De tragiek van Marco van Hoogdalem is dat hij na drie succesvolle jaren een lastige heupblessure kreeg. Trainer Jupp Heynckes zag het niet in hem zitten dus werd Van Hoogdalem weer verhuurd aan Roda JC waar hij uiteindelijk noodgedwongen moest stoppen.

Terugkijkend op zijn voerbaljaren stelt hij zelf: “Ik heb alles en misschien nog wel meer uit mijn voetballoopbaan gehaald, maar ik baal dat niet meer kan voetballen. Als er een bal mijn richting op komt, weet ik dat ik heel veel pijn heb als ik die terug schop. En dat doet zeer.”

Nu leidt Marco van Hoogdalem als herbergier van ‘de Bernardushoeve’ een Bourgondisch leven in Limburg. Daarnaast was de voormalig verdediger trainer van Roda JC A1 (2006-2011).

(Foto: ANP – Foundation)

 

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply

Powered by WordPress