Eric Gerets (1954)

Eric Gerets (18 mei 1954), de man van de verre inworp was een Belgische verdediger die speelde voor PSV en MVV. Had als typerende bijnaam ‘de leeuw van Vlaanderen’ omdat een groot strijdershart combineerde met baard en donkere manen.

Gerets speelde steevast als rechtsachter, maar hij stond ook bekend om zijn verre inworpen, een aanvallende kwaliteit; een soort halve corner. Gerets begon zijn voetbalcarrière als amateur bij de club van zijn geboortedorp. Op 17-jarige leeftijd maakte hij de overstap naar toenmalig kampioen Standard Luik. In zijn eerste seizoen kwam hij aanvankelijk niet vaak aan spelen toe.

In het seizoen 1972/73 bereikte Gerets met Standard de bekerfinale. Hij mocht van trainer Vlatko Markovic in de basis starten, maar zag hoe concurrent RSC Anderlecht met 2-1 won. Een seizoen later brak Gerets volledig door en werd de vaste rechtsachter van ‘de Rouches’. Veel prijzen veroverde hij met Standard niet. In de jaren 70 werden ze meermaals derde in de competitie, telkens na Club Brugge en Anderlecht.

Gerets was in mei 1982 hét gezicht van Standard Luik en won in dit seizoen de gouden schoen. Geen voetballer waar de Luikse metaalarbeider zich meer mee kon identificeren dan de driftige Limburger.  Onder leiding van Raymond Goethals en Arie Haan, twee strategen die elkaar bij Anderlecht hadden gevonden, stoomde Standard op naar de landstitel. De eerste in elf jaar. Toen op de slotdag Waterschei met 3-1 werd verslagen en het feest in Luik losbarstte, wees niets op een gearrangeerde wedstrijd.

In de nacht van 28 februari 1984 stortte de wereld van Eric Gerets echter in. De aanvoerder van de Rode Duivels en rechtsachter van op dat moment, AC Milan bekende dat Standard de landstitel van 1982 gekocht heeft. Twee jaar later werd aangetoond dat in de aanloop naar de beslissende wedstrijd de spelers van Waterschei ieder 30.000 frank zouden hebben opgestroken om met twee doelpunten verschil te verliezen. Gerets kreeg een schorsing van 1 jaar.

In 1985 maakte Gerets de overstap naar het PSV van trainer Jan Reker. In 1986 werd Gerets meteen kampioen met PSV. Na het vertrek van Ruud Gullit in 1987, werd hij ook de vaste aanvoerder van de rood-witten. De aanvoerdersband leverde hij in 1990 zelf weer zelf in omdat “hij knelde”. Onder trainer Guus Hiddink won PSV drie keer op rij de dubbel. Opmerkelijk was dat Gerets in een bekerfinale tegen Roda JC twee keer scoorde in één wedstrijd, iets wat hij in zijn gehele carrière niet meer zou evenaren.

In 1988 bereikte PSV ook de finale van de Europacup I. De club uit Eindhoven nam het in Stuttgart op tegen het Portugese Benfica. Na 120 minuten stond het nog steeds 0-0. PSV won uiteindelijk na strafschoppen. In 1990 werd Bobby Robson aangesteld als de opvolger van Hiddink. Onder Robson werd PSVmet Gerets twee keer op rij kampioen.

Als Rode Duivel speelde Gerets 86 interlands waarin hij twee maal scoorde. In 1975 werd Gerets voor het eerst opgeroepen voor de nationale ploeg. Ook hier was hij de onbetwiste rechtsachter. In 1980 plaatste hij zich met België voor het EK in Italië. De Rode Duivels verloren in de finale met 2-1 van West-Duitsland. Gerets was er ook bij op het WK 1982 in Spanje. Op dat toernooi won België tijdens de openingswedstrijd verrassend met 1-0 van titelverdediger Argentinië.

In de wedstrijd tegen Hongarije kwam Gerets in botsing met doelman Jean-Marie Pfaff. Gerets had een hersenschudding en werd vervangen. Pfaff kon wel verder. Toen Gerets na de wedstrijd een ambulance wou nemen, was het voertuig al met Pfaff naar het ziekenhuis vertrokken. In het ziekenhuis deelde een zo goed als ongedeerde, alsof er niets aan de hand was handtekeningen uit.

Door een schorsing miste Gerets het EK in Frankrijk, maar in 1986 was hij er opnieuw bij op het wereldkampioenschap in Mexico. De Belgen schakelden Oranje uit in de barragewedstrijden voor het WK en bereikten op het toernooi zelf de halve finale. Tijdens de beslissende wedstrijd tegen Nederland verstuurde Gerets de voorzet richting Georges Grün, die met het hoofd kon scoren. België sloot het succesvolle WK uiteindelijk af als vierde. In 1990 trok de 36-jarige Gerets ook naar het WK in Italië. Het werd zijn laatste grote toernooi.

Na vele omzwervingen werd in de zomer van 1999 Gerets hoofdcoach van PSV. Al gedurende zijn tweede jaar in Brugge was het een publiek geheim dat PSV zijn volgende club zou worden. Gerets sleepte met PSV twee landstitels op rij in de wacht. In 2002 werd hij afgelost door zijn vroegere coach Guus Hiddink. In oktober 2010 tekende Gerets een contract als bondscoach van Marokko. In 2012 plaatste Gerets zich met’ de Lions de l’Atlas’ voor de Afrika Cup in Gabon en Equatoriaal-Guinea.

(Foto: ANP – Toussaint Kluiters)

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply

Powered by WordPress