Nico Rijnders (1947-1976)

Nico Rijnders (30 juli 1947 – 16 maart 1976) was een bikkelharde middenvelder die met Ajax de Europa Cup 1 won in 1971, maar door hartproblemen stierf op slechts 28-jarige leeftijd.

De carrière van Nico Rijnders was een voortdurend gevecht tussen hart en bal. Zijn voetbaltalenten waren onmiskenbaar, hij had ongetwijfeld dezelfde status gekregen van teammakkers als als Sjaak Swart, Piet Keizer en Ruud Krol. Maar zijn hart. Die werkte niet mee, zat voortdurend in de weg en werd hem uiteindelijk zelfs fataal. 

Nico Rijnders kwam via de Baronie uit Breda in het profvoetbal bij stadgenoot NAC. Daar maakte hij in 1965 zijn debuut. In 1968 vertrok de middenvelder voor 150.000 gulden naar Go Ahead Eagles, waar hij onder meer samenspeelde met zijn goede vriend Koos Knoef. In Deventer ontwikkelde hij zich steeds verder als dynamische middenvelder, aanjager en balafpakker. In zijn periode bij ‘Kowet’ maakte hij zelfs zijn debuut voor Oranje. Zijn verrichtingen bij Go Ahead werden nauwlettend gevolgd door Ajax, dat verregaande interesse toonde. Rijnders zag een overgang wel zitten en verruilde de Hanzestad al na één seizoen voor de Hoofdstad. Ajax betaalde in 1969 400.000 gulden voor de op dat moment 22-jarige speler.

Rijnders kwam bij Ajax terecht in een team dat de wereld zou veroveren met het beroemde zogeheten totaalvoetbal. Johan Cruyff was in dit elftal natuurlijk de grote ster, maar Rijnders vormde op het middenveld samen met Gerrie Mühren en Johan Neeskens het hart van het elftal. Ze werden ook wel de bas en drum van dit gouden Ajax genoemd dat het ritme van de wedstrijd bepaalde. Rijnders kreeg de veelzeggende bijnaam ‘De Long’, vanwege zijn geweldige loopvermogen. Hij werd in 1970 landskampioen met de Amsterdammers en bereikte met de club zelfs de finale van de Europa Cup 1 in 1971. Die werd op Wembley gewonnen ten koste van Panathinaikos met 2-0. Voor Rijnders eindigde deze triomf met een dubbel gevoel. Tijdens de wedstrijd kreeg Rijnders last van zijn hart en werd hij gewisseld in de rust. Later bleek dat Nico Rijnders al vanaf zijn jeugd wat momenten van benauwdheid kende, ook tijdens voetbalwedstrijden. Dit waren vaak kortdurende momenten. Na een paar keer stevig ademhalen ging het wel weer en kon de middenvelder de draad weer oppakken.

De achtvoudig Oranje-international verkaste kort na de Europa Cup-winst in 1971 naar Club Brugge. Opvallend, want Rijnders was een onomstreden basiskracht in Amsterdam en Club Brugge was een duidelijke stap terug. Boze tongen beweerden dat het Ajax-bestuur Rijnders vanwege zijn hartproblemen makkelijk liet vertrekken. De middenvelder zou zelf verklaren dat hij koos voor het zeer aantrekkelijke financiële aanbod van de Belgische club en het niveau lager op de koop toe nam.

Bij ‘De Zotten’ ging het eind 1972 opnieuw mis voor Rijnders. In de wedstrijd tegen Club Luik zakte hij weer in elkaar en werd als klinisch dood beschouwd. Wonderwel kwam hij ook hier weer bovenop. Tot zijn grote verdriet moest zijn loopbaan echter wel staken, en dat terwijl hij nog maar 25 jaar was en zijn beste jaren nog voor zich zou had. 

Rijnders werd, tegen doktersadvies in, later nog trainer bij Harelbeke. Ook opende hij zonder veel succes een eigen sportwinkel in Brugge.

Op 16 maart 1976 overleed Nico Rijnders, hij werd slechts 28 jaar. Na een oneerlijk gevecht werd ‘De Long’ definitief geveld door zijn hart.

(Foto – ANP Foundation)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *