Ruud Geels (1948)

Ruud ‘Geertruida Maria’ Geels (28 juli 1948) was een rossige doelpuntenmachine die hier zeker niet mag ontbreken. Eén van de meest trefzekere spitsen ooit, die naast de ‘klassieke top 3′  o.a. ook speelde voor NAC, Telstar en RSC Anderlecht.

Bij Telstar begon Geels’ loopbaan. Hij trainde twee keer in de week. De eigenaar van het schildersbedrijf waar hij werkte was een groot Telstar-fan en vond het prima dat Geels gedurende werktijd ging trainen. Na een jaar vertrok de 18-jarige Geels naar Feyenoord voor 165.000 gulden. Deze transfer veroorzaakte de nodige commotie in de gemeenteraad van Velsen (“Zo’n schandalig hoge transfersom voor zo’n jonge knul”). Zo berekende een raadslid van de CPN dat Feyenoord voor Ruud Geels 1270 gulden per pond (“schoon aan de haak”) aan Telstar had betaald.

Bij Feyenoord behaalde Geels de Europacup 1 in 1970. Helaas speelde Geels toen niet. Sterker nog, hij zat ook niet op de reservebank en zelfs niet in het stadion. De enige bank die hij warm mocht houden was die in zijn eigen huis, alwaar hij de wedstrijd op de televisie heeft gezien. Tot op de dag van vandaag is het missen van de Europa Cup I finale een smet op zijn blazoen. Wat was nu het geval? Geels: “Ik wilde Feyenoord aan het eind van het seizoen verlaten. Dat werd tegen mij gebruikt, en ik mocht niet mee naar Milaan”. Dat was een klap in zijn gezicht: “Een zwarte bladzijde in mijn carrière”.

Geels was het vaakst topscorer in een seizoen – 5x en ook het meest aantal keren topscorer achter elkaar – 4x. Daarnaast heeft Geels ook het record aantal clubs in de eredivisie gediend, namelijk 7. ‘Geelsie’ wist in 473 wedstrijden als prof liefst 318 doelpunten te produceren. Vooral met het hoofd scoorde Geels enkele magistrale goals. Zijn vader deed aan hoog- en verspringen wat misschien wel zijn fabuleuze sprongtechniek verklaart. Een mooi voorbeeld daarvan was één (de 3-0) van de vijf goals die hij namens Ajax scoorde in de gewonnen klassieker tegen Feyenoord op 1 november 1975 (6-0). Enig speurwerk leert dat Ruud Geels in 741 officiële wedstrijden 605 doelpunten wist te scoren. De bijna zestigjarige spits scoorde volgens een eigen hoogst betrouwbare telling meer goals dan Romario.

Geels kwam 20 keer uit voor het Nederlands elftal en maakte daarin 11 doelpunten. Hij behoorde tot de selectie voor het WK 1974, maar werd in geen enkele wedstrijd opgesteld. Later beschreef hij het verblijf in West-Duitsland als “de ergste weken uit mijn leven”. Niet zozeer vanwege het niet spelen maar vooral door de dagelijkse pesterijen van het Ajax-duo Wim Suurbier en Ruud Krol. Vooral tijdens het eten was de nette en beleefde Geels vaak de klos. Suurbier en Krol, ‘Babbel en Snabbel’ genoemd in die tijd, hadden opmerkelijke voetbalhumor. Zo liet Suurbier ooit zijn handvat in de soep hangen, al is nooit bevestigd dat dit bord inderdaad onder de neus van hun timide teamgenoot is gezet.  Ook probeerden ze hem regelmatig op de kast te jagen. ‘Zeg, Geelsie wat zei jij net over meneer Michels voordat hij binnenkwam..?’

In 2007 kwam de biografie van Geels uit: Altijd Raak! De presentatie van het boek was in het DSB-stadion van AZ waar Louis van Gaal, een voormalige ploeggenoot bij Sparta, het eerste exemplaar kreeg overhandigd. Van Gaal schreef ook het voorwoord.
Op dit moment is Ruud Geels eigenaar van een schildersbedrijf. Er zijn veel redenen waarom Geels klaar was met de voetballerij, maar als schilder in Velserbroek is hij gelukkig. Weg van de voetbaljungle, van die “vreselijke figuren”, zoals hij het zelf stelt. Geels schildert nog steeds zoals hij vroeger voetbalde en de voetbalwereld kleur gaf. Met verve!

(Foto: ANP Archief – Ben Hansen)

You can leave a response, or trackback from your own site.

One Response to “Ruud Geels (1948)”

  1. Mike schreef:

    Een fantastische spits en een geweldig mens.
    Ik kwam vroeger geregeld aan zijn deur zeuren om voetbalfoto’s en een handtekening, maar hij maakte altijd tijd voor je.
    Heb ook nog originele persfoto’s en een boek van hem gekregen oa uit zijn tijd bij Feyenoord.
    Vervelend om te lezen dat Suurbier en Krol schijnbaar zulke nare kereltjes waren. Bah.

Leave a Reply

Powered by WordPress